Kategori arşivi: Referans

MODBUS

RS485 donanımı ucuz, uygulaması kolay bir haberleşme arayüzü olarak öncelikli tercihlerimizden biri olmayı sürdürmektedir. Endüstriyel otomasyon ve veri toplama gibi işlerde eskilerden beri kullanılagelen Modbus namlı bir protokol vardır. Bu protokol çok basit, çok minimalist bir kullanım ile RS485 üzerinden multi-drop, yani ikiden fazla cihazın müşterek kullandığı bir haberleşme ortamı kurmaya iyi bir örnektir.

Yakın zamanda benden Modbus üzerinden kumanda edilen bir takım giriş/çıkış modülleri tasarlamam istendi. Bu vesileyle de, uzun yıllardır pek çok farklı işte kullanmakta olduğum Modbus protokol yürütmesi hakkında birkaç not yazayım diye düşündüm.

Burada, Modbus protokolünün embedded tarafta, kaynakları sınırlı işlemciler üzerinde yürütülmesine dair yaptığım bazı şeyleri paylaşacağım. PC tarafında da kendi yazdığım modbus erişim programlarına örnekler vereceğim.

MODBUS RTU

Modbus protokolünün RS485 hattı üzerinde çalışan RTU yürütmesini kullanıyorum. Bu yürütmede paket byte’ları binary olarak anlamlanıyor. 

Protokol byte formatı olarak 8-E-1 kullanılır diyor. Ancak ben 8-N-1 kullanıyorum. (Hâlâ, donanımsal parite hesabı yapmayan işlemciler kullanan insanlar var çünkü) Aslında protokol, eğer parite kullanamıyorsan bari stop bitini 2 tane yap da diyor ama ben bunu da yapmadım.

Modbus’un standart protokol tanımlamalarına “olabildiğince” sadık kalmaya çalıştım. Aslında her ne kadar yalınlığına saygı duysam da, RS485 multi-drop pek çok uygulamada modbus en etkin yöntem olmuyor. Eğer sizin tasarladığınız cihazların dışında cihazlarla da haberleşecek bir ağ öngörüyorsanız o zaman işlerin bir standardı olmalı dediğiniz için modbus’ı ciddiye alırsınız. Belki bir gün RS485 üzerinde daha efektif veri haberleşmesi yapan kendi yöntemlerimi de burada paylaşmaya başlarım.

MODBUS ZAMANLAMALARI

RS485 asenkron bir seri haberleşme ortamıdır. Bu da demektir ki bu ortamda birbiriyle haberleşecek cihazlar yollanan verilerin içeriği kadar zamanlaması üzerinde de anlaşmış olmalıdırlar.

Modbus spesifikasyonu, iki byte arasında en fazla 1,5 byte süresi kadarlık bir boşluğa izin verildiğini belirtiyor. Bundan çıkaracağımız iki sonuç vardır:

  1. Paket byte’larını bekleme yapmadan art arda yollamamız gerekir.
  2. Bir veri alıyorken, 1,5 byte süresi kadar alma yapmazsak paket sonuna geldik diyebiliriz.

Bir alma işlemi esnasında paket boyunu saymak zorunda kalmadan paket almanın sonuna geldiğimize karar verebilmek işleri kolaylaştıran bir şeydir. Öyle olmasaydı, modbus paket boyları sabit uzunlukta olmadıkları için, bir veri gelmeye başladığında doğru anda paket boyunun ne olacağını hesaplamış olmamız gerekirdi. Ki bunun için de gelen verinin kaçıncı byte’ında olduğuna göre çalışan bir sorgumuz olması gerekirdi. Bir uart rx kesmesinin içine karmaşık sorgular yazmak akıllıca bir iş değildir, bana güvenin.

Yine modbus spesifikasyonu, iki paket arasında en az 3,5 karakter süresi kadar bir boşluk olması gerektiğini söyler. Bundan da bize iki hisse çıkıyor:

  1. Bir paket aldığımızda, cevap vermeden önce, master’ın son byte’ı yollamasından beri 3,5 karakter süresi geçtiğinden emin olmamız gerek.
  2. Bir modbus hattına ilk bağlandığımızda (fiziksel bağlanmayı kastetmiyorum) konuşmaları dinlemeye başlamadan önce en az 3,5 karakter süresi kadar bir sessizlik olmasını beklememiz gerek (paketlerle “senkronize olmak”).
modbus frame sync zamanlama tanımları

Aslında, üzerinde biraz düşünürseniz yukarıdaki iki maddenin birbirini gerektirmediklerini anlarsınız. Bir slave, master’ın sorgusuna 3,5 karakter süresini beklemeksizin yanıt verirse diğer slave’lerin bakış açısından tek bir paket gelmeye devam ediyor gibi olacaktır ve slave’ler sıralarını kollamaya başlamayacaklardır. Bu bir sorun yaratmaz çünkü o esnada konuşan slave zaten master’a cevap veriyordur.

Haberleşme protokolü dediğiniz şeyler bu şekilde paralel dallanan önermelerle doludur. Protokol yürütme denen şeyde aranan sonuç tamamen mantıksal tutarlılık ya da en sadelik değil, bir şeyi açık şekilde kabul etmek esasına dayanır. O yüzden, bu aşamada fazlasına kafa yormayıp TÜM paketlerin en az 3,5 byte süresi aralıkla hatta yüklenmesini gözeteceğim.

Yukarıda, sözünü ettiğim 3 zaman tanımının haberleşme çerçevesindeki yerlerini gösterdim. Slave taraf işlemcimiz DataProcessor( ) fonksiyonunu çalıştırırken bu süreleri gözetmek zorundadır.

Modbus protokolü süreleri karakter müddeti cinsinden tanımlamış. Yani, bu byte süresi dediğim ölçü birimi bir byte’taki bit sayısı bölü geçerli baudrate kadar olacak demektir. Ancak yine modbus protokolü, yüksek baud rate’ler için sürelerin çok küçük olmasının önüne geçmek için 19200bps üstü hızlar için bu sürenin sabit olabileceğini söylüyor.

Ben en başta bu süreleri tamamen baudrate’e bağlı yapmıştım. Ancak sonra, protokol dediğin şeyde önemli olanın mantıksal bütünlük değil, yaptığını açık şekilde ifade etmek esasına dayandığını hatırlayıp (yukarıda bunu anlattım) tüm zamanlamaları 9600bps’ye göre hesapladım ve sabit yaptım.

Bir byte’ı 10 bit kabul ederek zamanlama parametrelerini şu şekilde alıyorum:

t35 = 4,17ms

t20 = 2,6ms

t15 = 1,56ms

modbus data processor stack state diagram
modbus data processor stack state diagram

UART RX Kesmesi:

Haberleşme protokolü üç yazılım modülünden oluşur:

Veri alma kesmesi

Veri işlem

Veri yollama

Yukarıda çizdiğim durum makinesinin ilerlemesi iki dış etki ile olur: Sisteme veri gelmesi ya da bir zaman aşımı olması. Bunun haricindeki zamanlarda Data Processor dediğim durum makinesi ya hiçbir şey yapmaz ya da yeni girdiği durum için işletmesi gereken kodu çalıştırıp durağan bir adıma gider. Thread şeklinde algoritma gerçeklemenin benim uyguladığım yöntemi bu.

Bu uygulamada UART kesmesi dediğimizde yalnızca RX kesmesini düşünmemiz yeterli. TX kesme ile yönetilmek zorunda değil. Öyle olması gereken durumlar elbette vardır ama bunu ayrıca anlatırım. RX kesmesi öyle bir şey olmalı ki, içindeki kod DataProcessor( ) ‘ün o anki durumuna bağlı olmamalı. Böylece kesme kodumuzu (işin donanımın parmak soktuğu kısmı) olabildiğince yalın, asıl fonksiyonlarımızla az teması olan bir hale getirmemiz mümkün olur. Bu, embedded programlamada başarıyı çok etkileyen bir şeydir.

rx kesme fonksiyonu

Hep bahsettiğim gibi, bir kesme fonksiyonu olabildiğince basit olmalıdır, ama daha basit değil.. 🙂

Byte hatası yoksa gelen byte Xbuffer‘ın Xptr indeksli elemanına yazılır ve Xptr ilerler.

Son olarak da zaman aşımı denetimi için kullandığım timer’ı sıfırlıyorum. Byte geldiği müddetçe zaman aşımı olmamalıdır.

Kesme kodu bundan ibaret olacak. Elbette UART modülünün ürettiği donanım hatalarını da handle edip bir flag ile ana programa bildiriyorum. Ama bu işin ilginç kısımlarından biri değil.

Data Processor Durumları:

DataProcessor( ) bir thread fonksiyonu olarak kullanılır. Yani, ana sistem döngüsünde her geçişte koşulsuz olarak çağrılan bir fonksiyondur ve koşulsuz olarak da sistem kaynağı kullanır ( bir donanım timer’ı ve uart kesmesi). DataProcessor’ün timer overflow ya da uart rx kesmelerine vereceği tepkinin hızı ana sistem çevriminin periyoduna bağlı olacaktır.

DataProcessor( ) her çağrıldığında belli bir durumda olur. Durum geçişleri yalnızca fonksiyonun kendisi tarafından yapılır, yani hiçbir dış kod DataProcessor( ) state machine’in durumunu belirleyen commstat değişkenine erişemez.

DISABLED:
UART kapalı ve makine devre dışında. Yani modbus fonksiyonumuz kapalı.
Bu durumdan çıkış için kullanıcı kodun comm_cmd = CC_INIT yapması gerek.
Bu komut algılanınca Restart_RS485( ) fonksiyonu ile UART RX etkinleştirilir.

LISTENING:
UART veri alma etkin, yani makine Modbus hattını dinliyor ancak alınan byte’larla bir işlem yapılmıyor.
Bu durumdan çıkış için T35 süresi boyunca hiç RX olmaması gerekir. T35 süresi boyunca veri alınmaması Modbus hattının boşta durumda olduğu anlamına gelir. Makine artık paketleri dinleyip adresleri kontrol edeceği senrkonize duruma geçebilir.
Eğer bir byte hatası olursa makine SLEEP durumuna atlar.

SYNCD:
3,5 byte süresi boyunca hat sessiz kaldı. Demektir ki şu anda Modbus hattında iletilen bir paket yok. Artık makine senkronize durumda.
Bundan sonra gelen her byte’a bir paketin ilk byte’ı bu deyip adres byte’ı muamelesi yapacağız. Burada iki olasılık var: Paket bizi adresliyordur (ADDRESS_HIT) ya da adreslemiyordur (ADDRESS_MISS).
ADDRESS_MISS için SLEEP durumuna geçilir.
ADDRESS_HIT için de paketin devamını almak için PACKET_RX’e geçilir. Eğer bir byte hatası olursa makine SLEEP durumuna atlar.

PACKET_RX:
Veri alınıyor.
Bu durumda iken makine Xptr indeksini izler. Modbus fonksiyonu için ayrılmış buffer boyunun aşılması BUFFER OVERRUN hatası demek olur ve bu durumda paket alımı iptal edilip SLEEP adımına atlanır.
Bu durumdan çıkış paket sonu ile olacak. Paket sonunun algılanması T15 süresi boyunca bir byte alınmaması ile olur.
Eğer bir byte hatası olursa makine SLEEP durumuna atlar.

PARSE:
Paket sonu algılandığında, veri alma kapatılır.
Xptr sayacı alınan byte sayısını göstermektedir.
Geçerli bir Modbus master paketinde olması gereken genel koşulların sağlaması yapılır. Paket geçerli gözüküyor ise paket türüne bakılır ve ilgili komut işlemine atlanır
Paket hatalı gözüküyorsa SLEEP durumuna atlanır.

SLEEP:
Bir hata ya da ADDRESS_MISS durumunda ortalama bir paket boyu kadar bir süre boyunca makine kapalı durumda bekler. Bu süre baudrate’e göre belirlenir.
Bu sürenin geçmesi sonrasında makine Restart_RS485( ) seri haberleşme yeniden başlar. Makine LISTENING durumuna gider.

Bundan sonraki makine durumları alınan Modbus komutu ile ilgili işlemler ve verilecek yanıtlar ile ilgili kodlardır. Bunları ayrı ayrı anlatmak yerine desteklediğim Modbus komutlarından söz etmeyi uygun buluyorum:

DESTEKLENEN MODBUS KOMUTLARI

Modbus Fonksiyon Kodları
MODBUS fonksiyon kodları

Bu fonksiyon kodlarının kendi başlarına ne anlama geldiklerinin çok fazla konuşulmaya değer bir yanı yok. Önemli olan, üzerinde çalıştığımız cihazda bu kodlar ile neleri okuyup yazacağımızdır. İşin özeti şu: Elinizde bir cihaz vardır. Bu cihazın modbus üzerinden görünür bir bellek haritasını oluşturmuşsunuzdur. Yukarıdaki komutlar artık bu harita üzerinde bir anlam taşır. Bu konuda da olabildiğince özgürsünüz. Holding Register denen şeyle dijital giriş durumu da yollayabilirsiniz. Sonuçta bunu güzelce açıklamayı becerirseniz söz gelimi PLC ile cihazınıza okuma yapan adam holding register olarak okuduğu Word’leri bit olarak kullanabilir. Yani, Modbus’ın tanımındaki veri tiplerinin aslında pek bir bağlayıcılığı yoktur.

Şimdi benden istenen Modbus I/O modüllerinin bellek haritalarına bakalım. Okuyucuya genel bir bakış açısı kazandırmak için şöyle bir not ekleyeyim: Benim için modbus haberleşmeli bir uzak I/O modülü geliştirmek demek 3/4 oranında aşağıdaki tabloları hazırlamak demekti. Bundan sonrası zaten yokuş aşağıdır.

Komutlardan da anlayacağınız gibi Modbus, 4 bellek tipi üzerinde veri erişimi komutlarına sahiptir:

DISCRETE OUTPUTS (Y)
00001 adresinden başlayan dijital çıkış bitleridir.
Bu alan, 0x01 komutu ile okunur ve 0x05, 0x0F komutları ile de buraya yazılır.
Komut adresleri haberleşmede 0 -> 00001 olacak şekilde kullanılır.
DISCRETE INPUTS (X)
10001 adresinden başlayan dijital çıkış bitleridir.
Bu alan 0x02 komutu ile okunur.
Komut adresleri haberleşmede 0 -> 10001 olacak şekilde kullanılır.
ANALOG INPUTS (R)
30001 adresinden başlayan 16 bitlik sadece okunur register alanıdır.
Bu alan 0x04 komutu ile okunur.
HOLDING OUTPUTS (H)
40001 adresinden başlayan 16 bitlik okunabilen ve yazılabilen register alanıdır.
0x03 komutu ile okunur, 0x06 komutu ile yazılır.

X/Y Giriş Çıkışları:

Yaptığım cihazlarda değişik sayıda dijital girişler ve röle çıkışları var. Yani, bu ürünlerin işlevselliği büyük oranda dijital girişleri okumak ve röle çıkışlarını kumanda etmekten ibaret. O yüzden cihazların belirleyici özelliği aşağıda verdiğim X ve Y adres haritalarıdır.

Cihazların gerçek giriş çıkışlarını X ve Y haritalarında 1 adresinden başlayarak konumlandırdım:

MODISEL Cihazları Y Modbus Bellek Haritası

Görseli tam boyutlu görmek için TIKLAYIN.

MODISEL cihazları X Modbus Haritası

Görseli tam boyutlu görmek için TIKLAYIN

Input Register’ları:

Bu cihazlarda tam sayı olarak ifade edilebilecek bir giriş ya da çıkış bulunmuyor. Ancak, dijital giriş çıkışları birer bitmap olarak bu bellek haritasında okunabilir yapmak iyi bir fikir. Bu şekilde girişleri okumak için ayrı çıkışları okumak için ayrı bir komut kullanmak zorunda kalınmadan tek seferde her şey okunabilir.

Modisel Cihazları MODBUS Analog Input Register Map

Görselin tam boyutunu görmek için TIKLAYIN

Holding Register’lar:

Ben bu bellek alanını, yazılabilir olduğu için input register alanından ayrı tanımlıyorum. Buradaki “holding” sıfatına saygı olarak, cihazların silinmez belleğine yazılan parametreleri bu haritada tanımladım. Yine de bu haritanın bir kısmını son kullanıcı için sadece okunur yaptım (kullanıcının cihaz kimlik bilgilerini değiştirebilmesini istemem).

Input register alanında X ve Y vektörlerini bitmap olarak göstermeye benzer şekilde burada da Y vektörünü binary olarak yazma özelliği düşünülebilirdi ama zaten 0x0F komutu tam olarak bu işi yaptığı için böyle bir şeye gerek yok.

Modisel cihazları MODBUS Holding Register Map

Tablonun tam açıklamalarını görmek için TIKLAYIN

MODBUS Komutları:

MODBUS komutlarının benim uygulamalarımdaki yürütmesi belli kısıtlamalara tabi olabilir. Sonuçta protokolün kendisi çok genel olduğu için biz bazı yönleri bizdeki özelliklere ve kısıtlamalara göre basitleştirebiliriz.

Örneğin, discrete okuma komutlarında hedef adresinin 8’in katları şeklinde olmasını şart koşuyoruz. Benzer şekilde, 8’in katı olmayan vektör boylarını da kabul etmiyoruz. Bu işlevsel bir kısıtlama değil. Çünkü bu şart, genel modbus tanımlamasına bir istisna oluşturmuyor. Yalnızca onun bir alt kümesini geçerli kabul ediyor.

Ayrıca, 0x04: Read Input Register komutunda komutun serbestçe hazırlanmasına izin vermiyoruz. Bu komutu kullanacak kişi bir seferde cihazın 4 word’lük R bellek alanının tamamını okumak zorunda.

modbus fonksiyon kodu 01 Read Discrete Output
modbus fonksiyon kodu 01 Read Discrete Output
modbus fonksiyon kodu 02 Read Discrete Inputs
modbus 02 RDI komutu
modbus fonksiyon kodu 03 read holding registers
modbus fonksiyon kodu 03 read holding registers
modbus fonksiyon kodu 04 Read Input Registers
modbus fonksiyon kodu 04 Read Input Registers
modbus fonksiyon kodu 05 write discrete output
modbus fonksiyon kodu 05 Write Discrete Output
modbus fonksiyon kodu 06 Write Single Holding Register
modbus fonksiyon kodu 06 Write Single Holding Register
modbus fonksiyon kodu 0F Write Multiple Outputs
modbus fonksiyon kodu 0F Write Multiple Outputs

W5500 SPI Arayüzü

W5500 çipine erişmede kullandığım SPI modülü başka bir cihaza erişmek için de kullanılıyor olabilir. Benim örneğimde, PIC24E’nin SPI2 modülünü kullanıyorum ve bu modülü aynı zamanda EEPROM çipine erişmek için de kullanıyorum. Bu durumda SPI donanımı EEPROM’da veri yedeklemesi/yüklemesi yapan kod ve TCP server işlerini yöneten kodla ortaklaşa kullanılacak demektir.

Ayrıca, modülün paylaşımı ile yalnızca farklı harici aygıtlara erişmemizi anlamamak gerekir. W5500 üzerindeki farklı soketlere erişen, birbirinden bağımsız prosesler de farklı istemciler olarak düşünülmelidir. Çünkü bunlar her ne kadar aynı fiziksel hedefe erişiyor olasalar da ( W5500 ) zamanlama olarak birbirlerinden bağımsız olarak (asenkron) SPI erişimine ihtiyaç duyacaklar.

SPI modülünü belli bir anda hangi prosesin kullandığını belirleyen global bir değişkenim var.

Adı spi2_busy

extern unsigned int spi2_busy; 
#define SPI_OWNER_SYSTEM    1       // ana spi işlemi (setup, debug vb.)
#define SPI_OWNER_W5500     2       // spi kaynağını server ana task'leri kullanıyor (boot vs.)
#define SPI_OWNER_W5500_SRW 3       // spi kaynağını soket okuma / yazma task'leri kullanıyor
#define SPI_OWNER_W5500_IR  4       // interrupt flag'lerinin okunması task'i
#define SPI_OWNER_W5500_CI  5       // spi kaynağını soketin client info'sunu okuyan task kullanıyor
#define SPI_OWNER_EEPROM_1  6       // eeprom 1 erişimi
#define SPI_OWNER_EEPROM_2  7       // eeprom 2 erişimi

busy flag’i şu şekilde kullanıyorum:

Bir spi erişimi yapacağım zaman bu flag’in 0 olmasını bekliyorum. Eğer öyleyse, spi modülü artık meşgul değil demek. Bir işleme atlamadan önce bu bayrağı o işlemin tanımlayıcı sabitiyle yüklüyorum. SPI thread’i modülü boşa çıkarınca flag’i sıfırlıyor.

Yani spi2_busy istemci kod tarafından set edilen ve spi thread tarafından sıfırlanan bir flag.

W5500 SPI slave aygıtıdır. Master, tüm işlemler boyunca SCLK’ı üretmeli ve her işlemde önce erişilecek bellek bölgesini yazmalıdır. Yani, çipe her erişim işlemi bir adresleme yazması ile başlar. Bu yazma 3 byte’tır. (Ve ne yazık ki byte adeti tek sayı olduğu için PIC24’te 16 bit SPI erişimini kullanamıyorum.)

Wiznet çipin belleğini kısımlara ayrılmış. Hangi kısma erişilecekse onunla ilgili bir kontrol byte’ını belirlemek gerekiyor. Bu byte’taki bir bit, aynı zamanda işlemin yazma mı yoksa okuma mı olduğunu da belirliyor. Daha sonra bu kısım içindeki register adresi alışıldık spi erişimlerindeki gibi master tarafından tanımlanıyor.

W5500 spi framing

ADDRESS PHASE: Seçili kısım içerisinde tanımlı 16 bitlik başlangıç adresi. Gösterim big endian.
CONTROL PHASE: Erişilecek bellek kısımının adresi, okuma/yazma işlemi belirlemesi (RW) ve spi frame türü seçimi (OPMODE)yapılan byte..
DATA PHASE: Okunacak ya da yazılacak verinin aktarımı..

// COMMON REGISTER BLOCK için control phase:
	#define     COM_CFG_W       0x04        
	#define     COM_CFG_R       0x00	
// SOCKET REGISTER BLOCK için control phase:	
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_REG_WR[8] = 
	{ 0x0C, 0x2C, 0x4C, 0x6C, 0x8C, 0xAC, 0xCC, 0xEC };
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_REG_RD[8] = 
	{ 0x08, 0x28, 0x48, 0x68, 0x88, 0xA8, 0xC8, 0xE8 };	
// Soketlerin TX ve RX veri buffer'ları için control phase:	
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_TXB_WR[8] = 
	{ 0x14, 0x34, 0x54, 0x74, 0x94, 0xB4, 0xD4, 0xF4 };
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_TXB_RD[8] = 
	{ 0x10, 0x30, 0x50, 0x70, 0x90, 0xB0, 0xD0, 0xF0 };
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_RXB_WR[8] = 
	{ 0x1C, 0x3C, 0x5C, 0x7C, 0x9C, 0xBC, 0xDC, 0xFC };
	const unsigned char SOCK_BLOCKSEL_RXB_RD[8] = 
	{ 0x18, 0x38, 0x58, 0x78, 0x98, 0xB8, 0xD8, 0xF8 };

EC_SPI_Thread( )

EC_SPI_Thread( ) fonksiyonu ana programda, her döngüde koşulsuz çalışan bir thread fonksiyonudur. SPI erişiminde kesme kullanmıyorum. Öte yandan bir veri yazma ya da okuma işleminin bitmesini çalışmayı bloklayarak da beklemiyorum. Bu yüzden en doğrusu, bu işlemleri ana program içinde sürekli çağrılan bir state machine olarak yürütmek. Bu yüzden buna thread diyorum.

W5500 erişimine ihtiyaç duyan bir kod SPI üzerinden iş yapmak için;

  • Öncelikle spi2_busy flag’in 0 olmasını beklemeli.
  • spi_handle handler değişkenini yapmak istediği işe göre ayarlamalı
  • spi2_busy flag’ine kendisini tanımlayan sabiti yazmalı (diğer proseslere kaynak bende demek için)
  • spi2_status = 1 yaparak thread’i etkinleştirmeli..

Daha önceki çalışmalarımdakinden farklı olarak artık SPI thread’ine komut yollamıyorum. Daha açık bir tabirle, artık okuma ve yazma için ayrı başlatmalar yok. Yukarıda da bahsettiğim gibi, data_phase içinde zaten işlemin okuma mı yazma mı olduğu tanımlanmış durumdadır.

Bu hikayede en önemli oyuncunun spi_handle olduğu açık. Onun tanımı şu şekildedir:

static struct 
{
    WORD            offset_address; 
    unsigned char   control_phase; 
    unsigned char   bytecount; 
    unsigned char   *ptr;
} spi_handle ;

spi_handle.bytecount : okunacak ya da yazılacak byte miktarı (data phase boyu)
spi_handle.control_phase : erişilecek blok ve yazma/okuma işlemine göre belirlenen sabit değer
spi_handle.offset_address : register adresi ( soketin tx ve rx buffer’ları için sabit adres değil pointer kullanılır )
spi_handle.ptr : okuma işleminde alınan verinin yazılacağı, yazma işleminde de kaynak verinin kopyalanacağı bellek adresi (bizim taraf)

 // ÖRNEK:
// MAC nr yazma işlemi:
spi_handle.bytecount = 6;                   // 6 byte yazma yapılacak
spi_handle.control_phase = COM_CFG_W;       // common reg. block'a yazma
spi_handle.offset_address.ui = COM_SHAR;    // source hw. address reg.
spi_handle.ptr = &mac_nr[0]; // bizim bir yerlerde mac nr değişkeni var tabi

FIFO Kullanımı:

Bu uygulamanın üzerinde çalıştığı PIC24E işlemcisinde SPI modülünde RX ve TX için ayrı ayrı 8’er elemanlı FIFO var. Her W5500 erişimi kesinlikle 3 byte’lık bir yazma ile başlayacağı için ben de işe bu 3 byte’ı peşpeşe tx fifo’ya yükleyerek başlıyorum ve sonraki aşamalara geçmek için önce bu adımın tamamlanmasını bekliyorum.

Daha sonra gidecek ya da okunacak veri miktarına bakıyorum: Aktarılacak byte sayısının 8’den büyük ya da eşit/küçük olma durumuna göre iki farklı algoritma yürütüyorum: Byte sayısı 8’den küçükse tek bir FIFO yüklemesi ile işlemleri halledebilirim demektir. Eğer byte sayısı 8’den büyükse biraz daha farklı bir yükleme döngüsü kullanmam gerek, bu durumda başka bir döngüye atlarım. Bu ayrımı donanımı yüksek performansla kullanmak için yapıyorum. Sonuçta bir taraftan kod işletimini bloklamamam lazım, diğer taraftan ise çok kısa bir sürede bitecek bir için denetimi ana programa geri verip sonra modülü boşta bekletmemem lazım. Umarım ne demek istediğimi anlamışsınızdır.

Eğer 8 byte’tan küçük bir veri yazma ya da okuma işim varsa denetimi bırakmadan, o state içinde sanki tek bir byte yüklemesi yapar gibi art arda tüm veriyi gönderirim (yazma için konuşuyor gibiyim ama sonuçta okuma için de SCLK üretmek zorunda olduğum için işlerin başı aynı).

8 byte’tan büyük bir veri yazma ya da okuma işim varsa önce fifo’da yer kalmayıncaya kadar yükleme yapıyor ve denetimi bırakıyorum. Sonra her çalışmada boş yer var mı diye bakıyorum ve hedef sayıma ulaştığımda buffer’ın tamamen boşalmasını (ya da dolmasını) bekliyorum.

8 byte’tan büyük erişimlerde FIFO’nun aslında bize bir performans katkısı yapmadığını sadece işleri 8 byte ötelediğini görmüşsünüzdür.

SPI erişim thread’inin tam kaynak kodunu aşağıda vereceğim. Burada çok ilginç bir şey yok. Yalnızca, donanımsal flag’lerden bahsetmek istiyorum. Ki başka bir işlemci kullanıyor olduğunuzda fark eden bunların adı olacak.

Genel olarak SPI modülünü kullanırken iki donanımsal bayrak yükleme / okuma için çok önemli:

Shift register’ın boş olduğunu anlamak : PIC24’te SPI2STAT.SRMPT = 1

RX FIFO’nun boşalması durumu: SPI2STAT.SRXMPT = 1

_SRXMPT=1 ise RX FIFO boş demektir.RX okumak için devam koşulu = 0 olması
_SRMPT=1 ise SPI shift register boştaDevam eden işlem var mı kontrol etmek için kullanıyorum.
_SPITBF=1 ise TX FIFO’da yer yok demektir.İşleme devam koşulu =0 olmasıdır (yer var)
SPI2BUFTX ve RX fifo son elemana erişim İşlemler buna yazma ile başlar. RX FIFO buradan okunur.

EC_SPI_Thread( ) kaynak kodu

Avokado Yetiştirmek

Umay’a faydalı olduğunu düşündüğümüz için eve epey avokado alıyoruz. Adını insan taşağından alan bu meyvenin içinden çıkan ilginç çekirdek, suda bir müddet bekleyince altından sıçan kuyruğuna benzer bir kök çıkarıyor. Bunu, çekirdeğin üst tarafından çıkan bir sürgün takip ediyor. Ve elinizde iri yeşil yapraklı, şirin bir avokado fidesi oluyor.

Bu iş bizim merakımızı çekti.  Meyvesi olur mu ümidi bir yana, yeşil iri yapraklarıyla güzel bir fide. Bir çok salon bitkisinden daha iç açıcı bir görüntüsü var.

Üstelik, çekirdekleri yeşertme prosedürü oldukça kolay:

İşe, 1,5 lt’lik pet şişeleri ortasından keserek başlıyoruz.

Sonra çekirdeğin gövdesine  orta-üst tarafından 3 tane kürdan saplıyoruz.

Bunu içine su doldurduğumuz kafası kesilmiş pet şişeye üstten bırakıyoruz. Maksat çekirdeğin tamamının suya gömülmemesidir. Aslında sadece çekirdeğin kıçının suya değmesi yeterli sanırım ama ben su seviyesini daima biraz daha fazla tutuyorum çünkü bu arkadaşlar kaloriferin üstündeler ve su seviyesi çabuk düşüyor.

Çekirdek önce çatlıyor, sonra alttan üstten kök ve filiz çıkmaya başlıyor. Çekirdeğin canlanmasının belli bir süresi olduğunu sanmıyorum. Dormansi dedikleri şey bu mudur, bilemiyorum.

Birkaç yaprak çıkıp yapraklar iyice biçimleninceye kadar uyanmış çekirdeği suda bekletmeye devam ediyoruz. Aşağıda hala suda yaşayan, toprağa kavuşacağı zamanı bekleyen bir arkadaşı görüyorsunuz:





Saksıda bir süre, çiçek gibi büyüttüğüm avokadoları sonra açık havaya alıyorum.

Function Pointers in C

Fonksiyon işaretçisi, bir fonksiyonu bildirim referansını kullanarak çağırabilmemizi sağlar. Yani, bir fonksiyonu parametrik olarak çalıştırma imkanımız olur.

void (* func_name) ( ) = function_name;

Bunun bendeki en sık kullanma amacı Fonksiyon Listesi hazırlamak:


 int funcA(void);
 int funcB(void);
 int funcC(void);
 int funcD(void);
 int funcE(void);
 int funcF(void);

 int (* functionList[]) () = 
 {
  funcA, funcB, funcC, funcD, funcE, funcF 
 };

 // bu bildirimin cümle içinde kullanımı şöyle:
 ret_val = functionList[list_index]();

Her ne kadar bir kaynak dosyası içinde kullanılacak bir fonksiyon için deklarasyon yazmak zorunda olmasak da, fonksiyon listesi hazırlarken deklarasyon yazmalıyız. Deklarasyon bize yürütme kısmından önce o fonksiyona dair işaretçiyi kullanma şansı verir. Bu şekilde liste bildirimi yaparken liste elemanlarını sabit olarak kullanabiliriz.

UDP Load Data

Bu soket görevi, belirtilen konumdan itibaren, belirtilen miktarda veriyi W5500 üstündeki ilgili soketin (socket-0) TX buffer’ına yazar.


 

W5500’deki bir soketin TX buffer’ına yazma işlemleri şöyle olmalı:

  1. Buffer’da yeterince yer olup olmadığını Sn_TX_FSR okuması yapıp öğrenmek.
  2. Sn_TX_RD okuması yapıp, yazma işlemine başlayacağımız konumu öğrenmek.
  3. Veriyi buradan itibaren TX buffer’a aktarmak.
  4. Sn_TX_WR içeriğini yazdığımız byte sayısı kadar artırmak.

W5500_TX_bufferSEND komutu verildiğinde W5500, Sn_TX_RD‘den Sn_TX_WR‘ye doğru TX buffer’ındaki verileri sırayla gönderir. İşlem tamamlandığında Sn_TX_RD = Sn_TX_WR olacaktır. O yüzden, yeni bir veri yüklemesi yaptıktan sonra, Sn_TX_WR içeriğini Sn_TX_RD’den gidecek veri miktarı kadar öteye alıyorum.

Bu işaretçilerin tümü 16 bitlik işaretsiz sayılardır. W5500 0xFFFF -> 0x0000 başa sarmasını önemsemiyor. Bu durumda biz de önemsemiyoruz. Paketimiz yüklenirken bu başa sarma olsa bile bu gönderme işlemini etkilemeyecek. Ki bu başa sarma da zaten eninde sonunda olacak..

Ben ayrıca, 1. adımda söz ettiğim Free Size Register’ını da okumuyorum. Çünkü benim uygulamalarda hem yollanan veri boyları küçük, hem de uygulamalarım veri yollama işlemini senkronize olarak kullanıyorlar.

Burada not etmek istediğim son şey, veri YÜKLEME işlemi ile GÖNDER komutunun farklı şeyler olduğuna dikkat etmeniz. Birden çok kez veri yüklemesi yapıp, hepsini tek seferde yollamak istemeniz çok muhtemel.. İşlemci üstünde integral bir çıkış paketi oluşturma zorunluluğunu ortadan kaldırmak için böyle yaptım. Yani, gidecek verinin tam gideceği paket yapısı ile bir yerde üretilmiş olmasına gerek yok. İstediğiniz datayı bir yerden, sonrakini bir başka yerden W5500’e yükleyip, asıl paketi TX Buffer üzerinde oluşturabilirsiniz. Toplamda 16kB TX buffer’ımız var ne de olsa!

W5500 Interrupt Logic

W5500’den durum sinyali almanın bir yolu çipin /EC_INT pinini okumaktır. Benim uygulama periyodik SPI okuması yerine bu pinin durumunu izleyerek soketlere dair durum güncellemelerinden haberdar olur.
Her kesme kaynağının bir de mask biti var. Mask biti 1 yapılmadıkça o kaynak bir sonraki kademeye kesme iletmez.
W5500’den PC’ye bağlantı veren /EC_INT girişinin etkin olmasını sağlayan iki kaynak var:
* Çip kesmeleri : IR register’ındaki bir bitin aktif olması ile oluşur.
Benim uygulamada çip kesmelerini kullanmıyorum.
* Soket kesmeleri: SIR register’ındaki bir bitin aktif olması ile oluşur. 8 soket kesmesi register’ına (Sn_IR) ait kesme kaynaklarından birinin aktif olması SIR üzerindeki o sokete ait bitin aktif olmasını sağlar.

w5500_interrupt_logic

Benim uygulama, bir soket açıldığında o sokete ait TIMEOUT, RECEIVE ve DISCON kesmelerini otomatik olarak yetkilendirir. Ayrıca, açılan soketin Sn_IMR maske bitini de etkinleştirir. Kullanıcının bu kesmelerin devreye alınması üzerinde bir denetimi yoktur.
Yani, EC_INT pininin aktif olması bize açık soketlerden birinde zaman aşımı, veri alma ya da bağlantının sonlandırıldığı bilgilerini verir.

W5500’ün kesme pininin izlenmesi işini W5500_SPI_Thread( ) halleder. Bu thread aynı zamanda, kesme algılar algılamaz SIR register içeriğini de okur.

W5500_SPI_Thread( ) kesme durumu algıladığında işlemesi gereken bir komut yoksa derhal SIR okuma işlemine atlar.
Bu işlem esnasında; hEC.status = 200 olur.
İşlem tamamlandığında; hEC.interrupt_flag = 255 yapılarak üst thread uyarılır.
hEC.socket_interrupt içeriğine de SIR değeri yüklenmiş olunur.